آسفالت گرم

آسفالت گرم مخلوطی از سنگدانه های خرد شده و دانه بندی شده می باشد.

که در کارخانه آسفالت، حرارت می دهند و با قیر گرم در درجه حرارت‌های معین، مخلوط می کنند.

و به همان صورت گرم بر روی سطوح موردنظر مانند اساس، زیر اساس، رویه های بتنی و سطوح دیگر پخش و کوبیده می شود.

مخلوط‌ های آسفالت گرم از نظر قشرهای روسازی انواع مختلفی دسته بندی می شوند که در ادامه این نوشته از ساختمانچی به معرفی آن ها می پردازیم:

قشر رویه (توپکا)

آسفالت رویه آخرین لایه ی آسفالت محسوب می شود که مستقیما با فضای بیرون و ترافیک وسایل نقلیه در تماس است.

بنابراین باید به نحوی تولید و اجرا شود که در برابر تغییرات جوی و ترافیک سنگین مقاوم بوده و استحکام و مقاومت آن کاهش نیابد.

لایه رویه دارای دانه بندی ریز می باشد و فضای خالی بین سنگدانه های آن بیشتر است.

برای افزایش دوام آسفالت رویه و بهبود مقاومت آن در مقابل لغزندگی و شیار افتادگی می‌توان از نوعی آسفالت به نام ماستیک درشت دانه استفاده کرد.

لایه آستر (بیندر)

این قسمت بین لایه رویه و لایه اساس قیری قرار می گیرد و معمولا دانه بندی آن درشت تر از لایه رویه است و مقدار قیر آن کم است.

اندازه سنگدانه ها در این لایه بین 5 تا 19 میلی متر می باشد.

گاهی اوقات در شرایط ترافیک خیلی سنگین، از جمله در بنادر، از دانه‌بندی‌ های قشر آستر با سنگدانه‌ های حداکثر ۲۵ میلی متر که در مقابل تغییر شکل حساسیت کمتری دارند. استفاده می‌شود.

اساس قیری

اساس قیری اولین لایه روسازی آسفالت می باشد که مستقیما روی لایه ی زیر اساس و یا اساس قرار می گیرد.

دانه بندی اساس قیری درشت تر و میزان قیر آن از آسفالت آستر و رویه کمتر است.

اندازه ی سنگدانه ها در این لایه معمولا بین 50 تا 75 میلی متر می باشد.

اساس قیری با دانه های باز مانند یک لایه ی زهکش عمل می کند که آب های نفوذی به سیستم روسازی را تخلیه می کند.

آسفالت ماستیک دانه درشت

نوعی مخلوط آسفالت گرم با دانه های گسسته می باشد که از دو قسمت سنگدانه های درشت و ملات پر از قیر تشکیل شده است.

این مخلوط ساختار درشت دانه ای دارد که در آن سنگدانه ها در تماس با یکدیگر هستند.

از این نوع آسفالت به عنوان لایه رویه در مناطق گرمسیر و جاده های پر تردد استفاده می شود.

ساختار درشت دانه ای و استفاده از قیر فراوان باعث افزایش مقاومت و پایداری این نوع آسفالت در مقابل شیار، افتادگی و تغییر شکل می شود.

علاوه بر آن ضریب اصطکاک و مقاومت لغزشی رویه را افزایش داده و به عنوان یک لایه زهکش برای آب های سطحی عمل می کند.